ابرامی، هوشنگ
هوشنگ ابرامی از پیشگامان و تاثیرگذارترین چهره های کتابداری در ایران بود. هوشنگ ابرامی در سال 1313 در همدان متولد شد. در سال 1335 از دانشگاه تهران مدرك ليسانس اقتصاد گرفت. او در 1337 به استخدام مؤسسه انتشارات فرانكلين در ايرا ن درآمد. بانك مركزى ايران در سال 1339 او را استخدام نمود. ابرامى كتابخانه تخصصى بانك را پايه گذارى مى نمايد. در سال 1343 براى تحصيل در دوره فوق ليسانس به دانشگاه پيتسبورگ در امريكا مى رود. وى در سال 1345 در دوره نوبنيادِ فوق ليسانس دانشگاه تهران به تدريس مى پردازد. در سال 1346 براى تحصيل در دوره دكتراى كتابدارى و اطلاع رسانى بار ديگر به دانشگاه پيتسبورگ برمى گردد. ابرامى در سال 1351 بخش علوم كتابدارى را در دانشگاه شيراز تأسيس مى كند و خود رئيس اين بخش مى گردد. او تا سال 1355 به تدريس در دوره كارشناسى ارشد اين دانشگاه مى پردازد. در سال 1355 پس از ترك دانشگاه شيراز ابرامى به استخدام مؤسسه برنامه ريزى ايران درمى آيد. از مهمترين آثار وى در زمينه كتابدارى و اطلاع رسانى به منابع زير مى توان اشاره كرد:
- جنبه هاى نظرى علم كتابدارى. نوشته پيرس باتلر، ترجمه دكتر هوشنگ ابرامى. تهران: مركز اسناد فرهنگى آسيا. 1358.
- اصول تدوين فهرست موضوعى در نوشته هاى زبان فارسى. تهران: دانشگاه تهران. 1352.
- كتاب و پديده كم رشدى. تهران: مركز اسناد فرهنگى آسيا. 1357.
