
بدری آتابای/کامروز
درباره بدری آتابای/کامروز
بدری کامروز (آتابای) میگوید از ۱۳۴۰ در کتابخانه سلطنتی به من شغل کتابداری دادند، اولین کارم بود. یعنی اولین شغل اجتماعی من کتابداری کتابخانه سلطنتی بود که آن وقت دکتر مهدی بیانی رئیس آن بود. وی تا سال ۱۳۵۷ در همین کتابخانه سلطنتی کار و مطالعه و پژوهش کرد. مطالعه زندگی وی هم از نظر سیاسی و هم حرفهای و اجتماعی اهمیت زیادی دارد.
بدری کامروز (آتابای) فرزند ضرغام سلطان عاطف کامروز از خانواده عطاءالملک عطائی و از نوادگان فتحعلیشاه قاجار است. مادر بدری آتابای، خواجه نوری از نوادگان آقاخان میرزا، آقاخان صدراعظم نوری. پدرش قسمت زیادی از جوانیاش را در مدرسه سنپطرزبورگ درس خواند. وی بعدها هفت سال در بخش فلسفه و علوم معارف اسلامی دانشگاه الازهر مصر تحصیل میکند.
بدری کامروز ( آتابای) میگوید خیلی زود و از همان اول نوجوانی شوهرش دادند، و به همین خاطر تحصیل وی ناقص ماند. اما آن را رها نکرد. یعنی از همان روز اول زناشویی تا بیستودوم بهمن پنجاه و هفت که انقلاب شد و به دست انقلابیون افتاد. میگوید تمام این مدت به دنبال تحصیل و مطالعه بودم، البته به صورت خصوصی و خارج از نظام رسمی آموزش. اولین استاد وی حبیبالله نوبخت و ابراهیم پورداود بودند. به تاریخ علاقمند بود و پیش این دو تاریخ ایران قبل از اسلام و بعد از اسلام خواند. بعد با تشویق آنها پیش استادان بزرگ دیگر میرفت و امتحان میداد تا این که «درجه لیسانس شدم، مافوق لیسانس شدم. دکترا شدم در قسمت تاریخ و ادبیات دانشگاه تهران. یک مافوق لیسانس در رشته کتابشناسی و خط و مینیاتور، روی همرفته کتابشناسی و کتابداری، هم گرفتم. از جمله استادان بعدی وی بدیعالزمان فروزانفر، جلالالدین همائی، امیری فیروزکوهی و دکتر مهدی بیانی برای خط و تذهیب و رشته کتابداری بودند. بعد از این مدارج تقریباً دوازده سال پیش استاد محمد سنگلجی، استاد حقوق دانشگاه تهران، فلسفه و عرفان خواند.